في حب مصر ( لأستاذي أبي وعد )
من أجمل ما قرأته في حب مصر
أهديك إياها أستاذي العزيز
أبو وعد
يامو الشعر الطويل فى قلبك بيجرى النيل
يامو الخصر النحيل أخضر زى النجيل
عمال بيتمايل ومشرق فى ضى الليل
من يوم ما سيبتك وأنا عيان بحبك
واول ماشميت تراب ارضك شفا قلبى العليل
يامو الشعر الطويل فى قلبك بيجرى النيل
انا جيت أصون عرضك
أنا هنا انا سندك
وانشالله اروح فى حبك اتيل
يامو الشعر الطويل فى قلبك بيجرى النيل
يامو العيون السود والرموش الكحيلا
وحشانى يا مصر موت دا انا ابنك الحيلا
فى قلبك الدافى انا رميت نفسى
وفى حضنك الوافى كان بكى قلبى
وبعطر طمى النيل نفسى يفوح بدنى
وبشمس الحضارة نفسى تكون ضلى
نفسى اروح غيتنا قبل ما اروح بيتنا
أكل من خضرتنا وفى ضل شجرتنا اقعد ازيل همى
واشوف زكريات قلبى
ترابك دا كحل عينى ونيلك عشقه مالينى
يامو الحضارة يا بلد الامارة
يامصر دا كان بعدك والله كاوينى
يامصر يا ست الناس مكانك على الجبين والراس
ودرة فى العقد منصوصة
وحواليكى اخوانك العرب مرصوصة
خلاص انا جيتلك خلاص انا صحيتلك
من نعاسى اللى فى يوم خلانى خونتك
أمير أنا على عرش حبك
جيت علشان بترابك اتحنا وبنت من بناتك اتهنا
وفى شارعنا وفى وسط أهلى وجيرانى اعمل الزفا
وبايدك يامصر تحطى لعروس النيل التاج والطرحا
وفى عنيكى يا مصر اشوف بجد الفرحا
معقولة يا امى معقولة بعد السنين دى
انسى تربيتك لى
أرجع وأبقى ناكر للجميل
أرجع وأنسى كل اللى انا شايفه فى عنيكى من شوق وحنين
وحشنى صوت البلابل ووحشنى صوت الآذان
دا انا نفسى يا مصر أجرى من القاهرة لأسوان
ولاأقولك وللاسكندرية كمان
يااااااااااه أيوه يا جدعااااان
وياريتك تعرفى الواحد ايه جراله
تعب وشقى وحاله بقى مش حاله
وزى ما قولتى يا مصر
لو الواحد خرج من داره
اتقل حبيبتى مقداره
هعيش يا مصر فى حضنك
وهموت بقربك
وان يوم سيبتك يا مصر
أرجوكى اوعى تسبينى
يا حبيبتى يا مصر
حبك وحده يكفينى
