إنفلت حفيدى من حضن امه
جانى يجرى والدموع سايله من عينه
شاحب اللون وظاهره الهموم على وجهه
سألنى......ياجدى
امنا على فين رايحه
أخزته فى حضنى اهدى روعه
وقلتله يا ابنى امك هناك نايمه
قاللى...آآآآآآآآآآآآآآآآه ياجدى
اسألك عن امى وامك وام الجميع
اسألك عن مصر ام الدنيا
اللى فيها النيل بيجرى
واللى فيها ابو الهول والهرم شامخين
واللى فيها سد عالى
واللى فيها صحرا خضرا
واللى فيها اولاد رووا سينا بدهم
واللى فيها شباب زاحوا من على كتفها نكسه
واللى فيها ولاد علموا العالم فنون الحرب والانتصار
واللى فيها نصر رمضان المجيد
واللى فيها كل يوم أبطال بيتولدوا
آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآه ياجدى
واللى صار فيها من سنين
الطفل بيشيب شعره لحظة مولده
واللى فيها الشباب دلوقتى ضايع
واللى فيها كلنا بنحلم ببكره ييجى
ييجى بكره كله حب وعدل واستقرار
ييجى بكره محقق الامال لملايين البشر
احترت ازاى ارد على حفيدى
الطفل البرىء اللى نفسه يعيش زى كل اطفال البلاد
حضنت ابنى وقلبى صار فيه نزيف
جرح غائر ....... أمنا رايحه لفين ؟؟؟
ابنى وحفيدى بحضنى يبكى وقلبى صار فيه النزيف بيزيد
عجز اللسان عن الكلام
صار الحوار كله نظرات ودموع وآهآت
ربطت على كتفه بحنان
وقلته اسمع يغالى
ماتخاف ياروحى
امنا صامده
مرت عليها كتير واكثر مـ اللى صاير
كل مره تفضل امنا شامخه
بل كل مره تخرج من الازمات اقوى واشد
ماتخاف يغالى على امنا
نيلها بيظل يروى وهو صافى ارضنا
والهرم وابو الهول شاهدين على مجدنا
ماتخاف يغالى على امنا
الغاز بتاعنا هيفضل عندنا
تددفوا بيه فى البرد وتكيدوا العدا
حان الخلاص يا ابنى
ماتخاف تانى على امنا
الفرعون خلاص انتهى
وكمان عصابته انتهت
تحت الرجول هندوس عليهم كلنا
ماتخاف يروحى تان
انت اول شاب هتدوس برجلك على عدونا
إهدأ يروحى ونام
كلنا فدا امنا
أمى اللى طول عمرها
شايلة وشايليين همها
كل ما تقع فى مطب
نجرى ونقول أستوب
ونهمد لها الطريق
ونعمل حواليها فريق
كله هجوم ودفاع
ولينا فى المشوار باع
مماليك وعثمانيين
وأنجليز وفرنسيين
كلهم ركبوا الحمير
ووراهم إسرائيل
ركبوها بالمقلوب
وكرههم فى القلوب
قل لحفيدك ما ايخفش على امه دى مصر صارت شابه هتشيله وضمه ويكبر فى حضنها وفى الازمه هتهمه يصلح لها امرها ويحميه اه بدمه
هى مصر اه غير باهلها من كام يوم كنا بنلعنها على ظلمها لولادها واليوم بنكتب فيها شعر ونسينا آلمنا
رد مع اقتباس
مواقع النشر (المفضلة)